Wat is een R.B.E.; een Resource Based Economy;


een “resource-gebaseerde economie”?
20/11/2013 – door Jorgi ‘Canaeus’ D’hondt

Waarom resource-gebaseerde economie in de plaats van grondstoffeneconomie?

In het Nederlands bestaat er geen adequaat woord voor ‘resource’. Vaak wordt het op onvolledige wijze vertaald als “grondstoffen”, maar resources zijn méér dan alleen grondstoffen! Werkkrachten, energiebronnen, talenten, kennis en ervaring zijn allemaal zaken die ook een resource vormen, maar geen grondstof zijn. Vandaar dus.

Om goed te begrijpen wat een resource-gebaseerde economie (vanaf nu in de tekst “RBE” genoemd) precies inhoudt, kunnen we best eens even een vergelijking maken met ons huidige economisch model; namelijk dat van onze kapitalistisch gebaseerde monetaire economie.

Onze huidige monetaire economie is een economisch model waarin geld de motor is waar omheen alles draait: het is zowel een middel als een doel. Men heeft geld nodig om een bedrijf op te starten; geld om goederen te kunnen kopen en bedrijven verkopen goederen om geld en hopen zo hun voornaamste doelstelling te behalen; namelijk méér geld te verdienen en zo winst te maken. Bovendien slaagt het monetaire model er in de mensen aan zich te binden, net zoals een winkel door middel van een klantenkaart probeert om klanten aan zich te binden. Want het monetaire model beloont énkel zij die geld verdienen; nooit zij die geld verliezen. Geld creëert meer geld; verlies en armoede creëert meer verlies en armoede. Dit is de precieze reden waarom vele mensen alles zullen doen om het monetaire model te laten voortbestaan.

Ondanks de zelfbedruipende functionaliteit van het monetaire model, is het zo dat geld op zich géén product vormt: je kan het niet eten; je kan van geld op zich niet leven. Kom als miljardair op een onbewoond eiland terecht zonder eten en drinken en je sterft. En hier komen we terecht bij de grootste paradox van het monetaire model en geld:

Het enige dat geld een waarde geeft, is het geloof van de mensen in de waarde van geld!

Daarom zullen regeringen er ook alles aan doen om per definitie failliete banken tóch te redden; omdat anders het geloof van de mensen in de waarde van geld in het gedrang komt en het monetaire model ten val komt.

Waar het in een RBE om gaat, zijn dié zaken die een werkelijke reëele waarde vertegenwoordigen; namelijk grondstoffen, energie en mensen. De waarde van deze drie zaken is niet gebaseerd op het geloof in de waarde ervan; neen, het gaat hier om een intrinsieke waarde; een wérkelijke waarde, aangezien het gaat om zaken die iets reëel bijdragen aan onszelf als individu en aan de maatschappij waarin we leven.

Productie van goederen en noodzakelijkheden in een monetaire economie, hangt puur af van enkele vaste formules: winst, schaarsheid, vraag en aanbod. Producten worden opzettelijk schaars en/of van mindere kwaliteit gehouden om maximale winst te boeken. Daar komt nog eens bij dat vele producten opzettelijk zodanig ontworpen zijn dat ze een beperkte levensduur hebben, allemaal om de verkoop ervan op gang te houden. Het hoeft geen verduidelijking dat deze manier van werken nodeloos veel grondstoffen en andere resources kost en milieuverontreiniging in de hand werkt!

Productie van goederen en noodzakelijkheden in een RBE, hangt volledig af van de functionaliteit, de haalbaarheid en de vraag. Alle producten moeten in een RBE zodanig ontworpen zijn en alle grondstoffen zodanig aangewend worden dat ze maximaal rekening houden met ecologie, zuinigheid, duurzaamheid, herbruikbaarheid, recycleerbaarheid en functionaliteit. Indien geld geen drijfveer vormt om een beperkt product te maken, dan is het logisch dat een product tot stand moet komen dat een toonbeeld is van intelligent omgaan met resources.

Bovendien is het belangrijk te weten dat het veel intelligenter management van resources in een RBE automatisch inhoudt dat zulk een economisch model een pak ecologischer en duurzamer is dan het huidige monetaire model, waarin enkel geld prevaleert, ten koste van al het andere – zowel mens als milieu.

In een monetair model is geld zó belangrijk, dat alles ervoor moet wijken, ten koste van alles.

In een RBE zijn resources zó belangrijk – dat wil zeggen mensen, grondstoffen en energie – dat een intelligente manier van omgaan met zowel mensen als het milieu van dwingend belang is. Daarom is het zo belangrijk dat de mens in een RBE alles op alles moet zetten om in eerste instantie zichzelf te kunnen ontplooien – volledig op eigen ritme en volgens eigen talenten en interesses. Pas dan kan de mens zich ten volle bewust zijn van zijn rol in de wereld.

Dit houdt in dat de mens gevrijwaard dient te worden van verplichte arbeid. In het monetaire model moet ieder mens gaan werken om aan geld te geraken; niet omwille van de arbeidsethiek, maar louter om financieel te kunnen overleven.

In een RBE zijn mensen vrijgemaakt om aan zichzelf te werken in een totaal andere zin van het woord “werken”: ieder mens zal er namelijk uit zichzelf naar streven werk te maken van het individuele leven en zich ten volle tot ontplooiïng te laten komen. In een monetair model is daar meestal noch tijd noch geld voor.

Daarom is het ook belangrijk te weten dat arbeid in een RBE in zo groot mogelijke mate geautomatiseerd zal zijn. Uiteraard is dit volledig afhankelijk van de mate van technologische en op kennis gebaseerde ontwikkeling van de samenleving.

Jorgi Dhondt die zichzelf voorstelt:
“Ik ben een eenvoudige leerkracht secundair onderwijs. Ik geef al 13 jaar plastische opvoeding en geschiedenis. Ik ben enige jaren actief geweest binnen TZM (als co-coördinator en vertaler) en TVP (vooral dan als bijdrager aan enkele 3D-modellen).
De laatste jaren ben ik vooral niet-beroepsmatig actief als selfmade filosoof, componist, schrijver en ambachtsman. Of zoiets in dien aard
Ik haal mijn “wetenschap” vooral uit boeken, objectief (sommigen zouden zeggen “objectivistisch”) nadenken en jarenlange samenwerking met enkele mede-filosofen met betrekking tot het trachten te formuleren van een brede socio-polito-economische maatschappijvisie (“intercratie”). Een visie die mijns inziens perfect past bij de implementering van een RBE(M), maar die vooral oppositie kent bij mensen die vaststeken in een klassieke links-rechts-retoriek en een duidelijke collectivistisch-egoïstische stelling. Het zijn vaak (meestal) de mensen waarmee ik geconfronteerd word en die zichzelf “progressief-links” noemen die het minst progressief zijn en de meeste oppositie bieden. Ik pleit al jarenlang voor een strikt rationeel-objectieve benadering van problematieken en issues binnen o.a. TZM; meer bepaald dan naar die mensen toe die bepaalde hoaxes en samenzweringstheorieën aanhangig zijn, zogezegd onder het mom van “openminded” te zijn.

Kort gezegd, ik ben een “jack-of-all-trades-but-master-at-none”. In de occulte geschiedenis noemen ze zo iemand een hermetist. Hoewel ik nooit echt aan alchemie gedaan heb.

Heb je na het lezen van bovenstaande nog vragen over een resource based economy, bekijk dan even de FAQ-lijst van The Venus Project.

3 Comments on “Wat is een R.B.E.; een Resource Based Economy;

  1. Er is wel degelijk een goed Nederlands vervangend woord voor Resource ….
    Resource Based Economy kan eenvoudig vertaald worden in een Behoeften Gestuurde Economie ….

    Like

  2. Zoals je zelf stelt is het woord “behoefte” een vervangwoord en geen vertaling. Een “Behoeften Gestuurde Economie” lijkt een redelijk alternatief voor Resource Based Economy, maar is vanuit ideologisch standpunt (helaas) voor interpretatie vatbaar en lijkt me ook verwerpelijk: “Behoeften” impliceren een “verlangen” van iemand naar iets wat er niet is… wat al snel communistische connotaties oproept bij mij: “behoefte” vervalt nogal snel in “aanspraak kunnen maken op” – en een maatschappelijke “behoefte” die een “aanspraak” op iets of iemand wordt, stinkt naar dwang. Bovendien impliceert “behoefte” een soort gebrek, een ledigheid. Waar “resource” iets reëels voorstelt, duidt “behoefte” op iets gebrekkigs, een afwezigheid van iets of iemand, wat – voor mij – van een “Behoeften Gestuurde Economie” een bijna immoreel klinkende ideologie lijkt te maken, waarbij een samenleving die iets niet heeft, ten koste van anderen aanspraak kan maken ter vervulling van die “behoeften”.

    Ik heb destijds (enige jaren terug) behoorlijk lange en uitgebreide discussie’s gevoerd naar aanleiding van de vertaling van enkele Engelse teksten waarin over een RBE gesproken werd: er werd geen adequate vertaling noch vervanging gevonden – die tegelijk dezelfde lading dekte (!) als het woord “resource”. Mijn persoonlijk besluit was destijds om gewoon het Engelse woord te gebruiken en de lezer via een voetnoot duidelijk te maken wat ermee bedoeld werd. De eenvoudigste oplossing is vaak de beste.

    Like

  3. Er zijn een aantal basis behoeften, dat leer je al op school.
    Duurzaam dekt ook niet echt de lading.
    Maar ik vind het een goed en helder stuk.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: