Mensenrechten dienen door iedereen, zonder uitzondering, gerespecteerd te worden

Voor alle duidelijkheid: ik identificeer mij ten allen tijde als mens. Nooit als persoon.

Dit artikel is gericht aan iedereen, in het bijzonder aan politie agenten.

Deze morgen kreeg ik wijkagente Heidi Ramoudt van Politie Zedelgem aan de lijn. Ze beweerde dat er mensen zouden geklaagd hebben dat ik geen masker draag in winkels. Ook beweerde ze dat ik de volgende keer een boete zou krijgen. Ze beweerde dat het wettelijk verplicht zou zijn om een masker te dragen in winkels.

Ik vraag mij af of ze het verschil kent tussen een wet en een ministrieel besluit. Ik kan begrijpen dat ze er voor gekozen heeft om orders op te volgen, maar dat betekent nog niet dat ze het recht heeft om de mensenrechten te negeren. Laat staan de grondwet.

Onlangs heeft een politierechter in Charleroi de coronamaatregelen van tafel geveegd omdat ze ongrondwettig zijn. Zie dit artikel.

Vermoedelijk baseerde die rechter zijn uitspraak op artikel 159 van de grondwet:

“De hoven en tribunalen passen algemene, provinciale en lokale besluiten en reglementen alleen toe voor zover ze voldoen aan de wetten”

Aangevuld met artikel 563 van het Wetboek van Strafrecht:

“Zal worden gestraft met een boete van vijftien euro tot vijfentwintig euro en een gevangenisstraf van één dag tot zeven dagen of slechts één van deze straffen, die, behalve tegenstrijdige wettelijke bepalingen, voorkomen op plaatsen die voor het publiek toegankelijk zijn met het gezicht geheel of gedeeltelijk verborgen of verborgen, op een zodanige manier dat ze niet identificeerbaar zijn”

Om te beginnen is het mijn mond en bij uitbreiding mijn lichaam. Ik en ik alleen bepaal wat er mee gebeurt.

Op 27 mei 1971 velde het Hof van Cassatie een arrest waarin men duidelijk stelde dat een verdrag met directe werking (self-executing verdrag) in de interne Belgische rechtsorde de voorrang heeft op de wetten van het Belgische Parlement en ook op de grondwet, zelfs wanneer deze wetten dateren van na de wet die het verdrag heeft goedgekeurd.

“The international Bill of Human Rights” is zo’n verdrag. Deze bestaat uit 5 delen. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) is er één van.

Deze laatste werd op 28 december 1948 geratificeerd en aangenomen onder resolutie 217A (III)

Artikel 4 luidt:

“Niemand zal in slavernij of horigheid gehouden worden. Slavernij en slavenhandel in iedere vorm
zijn verboden.”

Met andere woorden: Geen contract = geen verplichting

Artikel 30 luidt:

“Geen bepaling in deze Verklaring zal zodanig mogen worden uitgelegd, dat welke Staat, groep of
persoon dan ook, daaraan enig recht kan ontlenen om iets te ondernemen of handelingen van
welke aard ook te verrichten, die vernietiging van een van de rechten en vrijheden, in deze
Verklaring genoemd, ten doel hebben.”

Met andere woorden: de inhoud van de hele verklaring in NIET vatbaar voor interpretatie. Die is te nemen zoals het er staat. Ook moet die door iedereen gerespecteerd worden. In het bijzonder door overheden en hun personeel, zoals bijv politie.

Bij deze geef ik iedereen twee opties:

  1. We zijn ten allen tijde lief en verdraagzaam ten opzichte van elkaar.
  2. Schend je mijn mensenrechten, dan word je hiervoor persoonlijk, hoofdelijk en onbeperkt aansprakelijk gesteld. Ik behoud mezelf het recht voor om de definitie van het woord “onbeperkt” in te vullen naar eigen inzicht. Anders geschreven: Wie mij enig kwaad aandoet, riskeert diens hele hebben en houden te verliezen.

Aan jou de keuze.

Tot slot nog dit:
Het bestaan van het vermeende coronavirus is nog steeds niet onweerlegbaar wetenschappelijk bewezen. Alle coronamaatregelen zijn tot die tijd medische experimenten. Op grond van de Nueremberg code (link en pdf) kan iedereen elke coronamaatregel weigeren.

Op onderstaande foto van enkele jaren geleden sta ik afgebeeld:

Wie over bovenstaande met mij een liefdevol gesprek wil aangaan:

Merkemveldweg 30, B-8210 Zedelgem
Tel: +32 496 12 81 49

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: